از فانتزی هایم

مثلا تصورش را میکنم که در آن زمان های دور، دور به اندازه هزار و چهارصد و اندی سال قبل، یک روزی وارد مدینه بشوم. پوشیده روی و غریبه مسلک. بعد از مردم کوچه و بازار، سراغ منزل امام هادی را بگیرم. پیدایش کنم و دم در بایستم به یک تماشا کردن دقیق، یک ایستادن طولانی... مثلا سائلان مختلف بیایند و بروند. مثل